screenshot 135.jpg

Πετραδάκι-Πετραδάκι: Το τραγουδούσε ο Νίκος Ξανθόπουλος και όλη η Ελλάδα

Πετραδάκι-πετραδάκι… Μέσα από αυτό το στίχο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου συνοψιζόταν η προσπάθεια που έκανε κάθε μεροκαματιάρης τη δεκαετία του 60 να αποκτήσει μία στέγη. Το τραγούδησε στην ταινία “Κάποτε κλαιν και οι δυνατοί” και ο Νίκος Ξανθόπουλος.

Πετραδάκι-Πετραδάκι: Το τραγουδούσε ο Νίκος Ξανθόπουλος και όλη η Ελλάδα

Κι αυτό δεν ήταν μεταφορικό, γιατί οι άνθρωποι έχτιζαν τα σπίτια με τα χέρια τους, στην Κοκκινιά, την Καισαριανή, την Τούμπα το Μενίδι, το Κορδελιό, τη Σταυρούπολη. Δεν υπήρχαν μηχανικοί και αρχιτέκτονες στην κατασκευή των λαϊκών σπιτιών.

Γι’ αυτό, όταν πρωτοείπε ο Μιχάλης Μενιδιάτης το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, όλη η Ελλάδα, τραγουδούσε «πετραδάκι, πετραδάκι…»

Το τραγούδι μιλάει για μια ερωτική απογοήτευση, μια προδοσία αισθηματική, που δεν είναι ανεπηρέαστη από την ταξική διαστρωμάτωση.

Ο Απόστολος Καλδάρας ήταν, από τους λίγους που αντιμετώπισαν την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου με καθαρότητα και ευθύτητα: «Ευτυχία, θα πάρεις τα ποσοστά σου», της είπε όταν το 1956 γνωρίστηκαν στο μπαράκι του Μάριου και ξεκίνησαν τη συνεργασία τους. Η πρώτη κίνηση έγινε από την Παπαγιαννοπούλου που τον πλησίασε και του έδωσε τους στίχους από ένα τραγούδι, που, όπως λέγεται, είχε απορρίψει ο Γιώργος Ζαμπέτας

Στις ταινίες όπου πρωταγωνιστούσε ο Νίκος Ξανθόπουλος, η Παπαγιαννοπούλου έγραψε πολλά τραγούδια κατά παραγγελία και μάλιστα υπό την πίεση του συνθέτη και του σκηνοθέτη που την είχαν από κοντά προκειμένου να έχουν έγκαιρα, και όχι με τους ρυθμούς της, τον ανάλογο στίχο. Κάπως έτσι γεννήθηκα και το Πετραδάκι-πετραδάκι.

Η ταινία “Κάποτε κλαιν και οι δυνατοί”προβλήθηκε τη σαιζόν 1966-1967 και έκοψε 264.089 εισιτήρια. Ήρθε στην 18η θέση σε 117 ταινίες. Ο Νίκος Ξανθόπουλος ερμηνεύει τα τραγούδια”Πετραδάκι πετραδάκι ” και “Δεν σε κρίνω που δε μ’ αγαπάς”.

Ο Νίκος Ξανθόπουλος πρόσφατα έγινε 88 χρονών και ζει στην Παλλήνη και όπως λέει χαρακτηριστικά “Με τον καιρό διαπιστώνω ότι στις παρέες που κάθομαι, είμαι πια ο μεγαλύτερος. Πώς έγινε αυτό ; Δεν το είχα προσέξει . Εγώ ήθελα πάντα στη ζωή μου να κάνω παρέα με πιό μεγάλους , να μαθαίνω και κάτι.. Χάθηκε πλέον αυτή η δυνατότητα …

 

Με πληροφορίες apotis4stis5

Πηγή: www.diaforetiko.gr



googlenews

Ακολουθήστε το Magazine News  στο Google News