Κοιτάς αυτή τη μαύρη σιλουέτα να γλιστράει νωχελικά στην άσφαλτο της Γλυφάδας και ξαφνικά ο χρόνος παύει να είναι μια ευθύγραμμη πορεία προς το μέλλον. Γίνεται μια καμπύλη, σαν αυτές των φτερών της Citroën Traction Avant, που σε επιστρέφει στην εποχή που το αυτοκίνητο δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο μετακίνησης, αλλά μια δήλωση πολιτισμού και ανωτερότητας.
Η Citroën Traction Avant δεν είναι ένα ακόμα κλασικό αυτοκίνητο, αλλά ένα από τα σημαντικότερα τετράτροχα του προηγούμενου αιώνα. Είναι η ενσάρκωση της γαλλικής ευφυΐας που αποφάσισε -το μακρινό 1934- να ταράξει τα νερά της παγκόσμιας αυτοκίνησης.
Με την κίνηση στους εμπρός τροχούς και αυτοφερόμενο πλαίσιο, έμοιαζε τότε σαν να προσγειώθηκε από έναν άλλο γαλαξία, σε έναν κόσμο που θα πάλευε για δεκαετίες ακόμα με βαριά σασί και δύστροπες αναρτήσεις.
Ήταν το αυτοκίνητο που επέλεξαν οι γκάνγκστερ για τη σταθερότητά του στις καταδιώξεις, αλλά και οι υπουργοί για το κύρος που εξέπεμπε η χαμηλή, επιθετική του γραμμή
Η Traction Avant έμεινε στην Ιστορία ως το αυτοκίνητο της γαλλικής συμμορίας «Gang des Tractions» ακριβώς λόγω του κρατήματος που της χάριζε η μπροστινή κίνηση, επιτρέποντάς τους να ξεφεύγουν από τα πισωκίνητα περιπολικά της εποχής που «πετούσαν κώλο» στις στροφές.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ DRIVE Legend: Flaminιο Bertoni 1903-1964, πλάστης θεών
Σήμερα, καθώς τη βλέπεις να στέκεται δίπλα στις σύγχρονες, ομοιόμορφες κατασκευές από πλαστικό και αλγόριθμους, η διαφορά είναι κραυγαλέα. Δεν είναι μόνο η ποιότητα του μετάλλου ή η μυρωδιά του παλιού δέρματος και της βενζίνης που αναδύεται από τα σπλάχνα της.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Citroën Traction Avant 1934-1957, πώς παρέμεινε στο προσκήνιο για 20 χρόνια
Εκεί που τα σημερινά SUV προσπαθούν να πείσουν για τον όγκο τους, η Traction Avant γοητεύει με την ουσία της. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ομορφιά κρύβεται στην αρμονία και όχι στην αυθάδεια.
Ο νεαρός μηχανολόγος της αεροναυπηγικής André Lefèbvre και ο Flaminio Bertoni τη σχεδίαζαν, δεν σκέφτονταν το μάρκετινγκ, αλλά το πώς θα νικήσουν τη βαρύτητα και τον άνεμο. Και το κατάφεραν τόσο καλά, που 90 και πλέον χρόνια μετά, ακόμα και ο πιο ανυποψίαστος περαστικός θα κοντοσταθεί.
Θα την κοιτάξει με σεβασμό, αναγνωρίζοντας σε αυτό το μέταλλο κάτι που λείπει απελπισμένα από την εποχή μας: το στιλ που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να επιβληθεί. Είναι η γοητεία του κλασικού που, όσο κι αν παλιώνει, παραμένει πεισματικά επίκαιρο.
Πηγή: www.drive.gr
