Θέλεις να κρατήσεις κάποιους ανθρώπους στη ζωή σου και φοβάσαι μήπως τους χάσεις. Γι’ αυτό συγχωρείς ξανά και ξανά, πιστεύοντας πως η συγχώρεση είναι απόδειξη αγάπης.
Μέχρι ενός σημείου είναι. Από ένα σημείο και μετά όμως, όταν επαναλαμβάνεται χωρίς όρια, γίνεται τρόπος να σε πληγώνουν χωρίς συνέπειες. Υπάρχουν άνθρωποι που όσο περισσότερο τους καταλαβαίνεις και τους δίνεις ευκαιρίες, τόσο περισσότερο θεωρούν δεδομένη την παρουσία σου.
Δεν συγκινούνται πάντα από την αγάπη σου. Δεν σκέφτονται τις ανάγκες σου, ούτε νοιάζονται πραγματικά για το πώς αισθάνεσαι. Βάζουν πάνω απ’ όλα τον εαυτό τους και περιμένουν από σένα να συνεχίζεις να ανέχεσαι, να δικαιολογείς και να συγχωρείς.
Και όταν μέσα σου νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά, συνήθως έχεις δίκιο. Όταν αισθάνεσαι ότι σε χρησιμοποιούν, ότι δε σε γεμίζουν, ότι κουράζεσαι ψυχικά δίπλα τους, μην αγνοείς αυτό που νιώθεις. Μην προσπαθείς συνεχώς να βρεις εξηγήσεις για συμπεριφορές που σε πληγώνουν.
Ο άνθρωπος που σε αγαπά πραγματικά δεν θα σε αφήνει συνέχεια να παλεύεις μόνη σου. Θα δει τις υποχωρήσεις σου, θα εκτιμήσει την προσπάθειά σου και θα κάνει κι εκείνος βήματα για να κρατήσει τη σχέση ζωντανή.
Όποιος θέλει να είναι δίπλα σου, το δείχνει χωρίς παιχνίδια και χωρίς αμέτρητες δικαιολογίες. Σε ακούει, σε σέβεται, προσπαθεί να σε καταλάβει αντί να σε μειώνει ή να σου ρίχνει πάντα το φταίξιμο.
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι με αγάπη, πίεση ή συνεχείς συγχωρέσεις οι άνθρωποι θα αλλάξουν. Όμως οι περισσότεροι αλλάζουν μόνο όταν το θελήσουν πραγματικά οι ίδιοι. Όχι επειδή τους το ζητήσαμε, αλλά επειδή συνειδητοποίησαν μόνοι τους τι κινδυνεύουν να χάσουν.
Και κάποιοι δεν θα αλλάξουν ποτέ. Θα συνεχίσουν να παίρνουν όσα τους δίνεις χωρίς να εκτιμούν τίποτα. Θα συνεχίσουν να βρίσκουν δικαιολογίες, να κοιτούν μόνο τις δικές τους ανάγκες και στο τέλος θα σε αφήνουν άδεια ψυχικά.
Γι’ αυτό τα «συγχωροχάρτια» της ζωής σου πρέπει να είναι λίγα και να δίνονται σε ανθρώπους που τα αξίζουν πραγματικά. Η συγχώρεση χρειάζεται όταν υπάρχει αληθινή μεταμέλεια, όταν το λάθος είναι ανθρώπινο και όχι επαναλαμβανόμενη επιλογή.
Γιατί όλοι κάνουμε λάθη. Κανείς δεν είναι τέλειος. Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που πληγώνει άθελά του και προσπαθεί να διορθωθεί, και σε εκείνον που εκμεταλλεύεται την καλοσύνη σου επειδή ξέρει πως θα τον συγχωρήσεις ξανά.
Η καλοσύνη δεν πρέπει να γίνεται αδυναμία. Και κάθε φορά που συγχωρείς τον ίδιο άνθρωπο για το ίδιο λάθος, ένα κομμάτι σου κουράζεται λίγο περισσότερο.
Οι σχέσεις που αξίζουν βασίζονται στην παρουσία, στη συνέπεια και στην αληθινή διάθεση να είναι κάποιος δίπλα σου. Μην συμβιβάζεσαι με μισές προσπάθειες και ατελείωτες δικαιολογίες. Αν αυτό το κείμενο σου μίλησε, μοιράσου το με ανθρώπους που ίσως χρειάζονται αυτή την υπενθύμιση σήμερα.
Πηγή: www.truelife.gr
