Κωνσταντίνα Μιχαήλ: Η νέα φάση της ζωής της, η ωριμότητα και οι ρόλοι που θέλει να αλλάξουν

Μια περίοδο επαναπροσδιορισμού διανύει η Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η οποία, ύστερα από μια σειρά δύσκολων εμπειριών, έχει πλέον στραφεί περισσότερο στον εαυτό της και σε όσα πραγματικά θέλει από τη ζωή και την καλλιτεχνική της πορεία.

Η ηθοποιός μίλησε στην εφημερίδα Παραπολιτικά και τη Σάσα Σταμάτη για τη φάση στην οποία βρίσκεται σήμερα, την προσωπική και επαγγελματική της εξέλιξη, τις αλλαγές που έχει φέρει η ωριμότητα, αλλά και την ανάγκη να απομακρυνθούν τα στερεότυπα από τους γυναικείους ρόλους.

Ατύχημα στο σπίτι για την Κωνσταντίνα Μιχαήλ – Τραυματίστηκε στο πόδι

«Έπειτα από διάφορες δύσκολες καταστάσεις τα τελευταία χρόνια και την απώλεια του πατέρα µου, βίωνα µια µικρή σύγχυση και έκανα προσπάθεια για αναπροσαρµογή και αναδιοργάνωση».

Η απώλεια και οι δυσκολίες που προηγήθηκαν λειτούργησαν για εκείνη ως μια αφορμή να επανεξετάσει τη ζωή της και να αναζητήσει νέες ισορροπίες. Σήμερα αισθάνεται πως έχει αφήσει πίσω της ένα μέρος από όσα την επιβάρυναν και αντιμετωπίζει την καθημερινότητά της με περισσότερη καθαρότητα και εσωτερική ηρεμία.

Η εμπειρία, άλλωστε, έχει αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό της ως ηθοποιό. Η Κωνσταντίνα Μιχαήλ έχει περάσει από διαφορετικούς χαρακτήρες και εντελώς διαφορετικά υποκριτικά ύφη, γεγονός που της επέτρεψε να εξελιχθεί και να αποκτήσει μεγαλύτερη σιγουριά απέναντι στη δουλειά της.

Όπως παραδέχεται, πλέον μπορεί να διαχειρίζεται διαφορετικά τόσο την ένταση όσο και την ανασφάλεια που συνοδεύουν το επάγγελμα του ηθοποιού. Παλαιότερα, ένα γεγονός μπορούσε να την απασχολεί για ημέρες, ενώ σήμερα έχει μάθει να κρατά αποστάσεις και να μην επιτρέπει στις σκέψεις της να διογκώνουν τις καταστάσεις.

Η ίδια θεωρεί πως αυτή η εσωτερική αλλαγή έχει περάσει και στον τρόπο με τον οποίο δουλεύει πάνω στους ρόλους της.

«Έτσι έχω γίνει καλύτερη ηθοποιός, µε προσεγγίζουν πιο ώριµοι σκηνοθέτες και συγγραφείς για πιο ώριµους ρόλους, για πιο “µεστωµένους”, για πιο “ψωµωµένους”. ∆εν έχω τις ανάλαφρες νοικοκυρές ή τις χαριτωµένες νεαρές, που είναι πρώτο επίπεδο που έκανα, είτε στην τηλεόραση είτε σε κοµµωτήριο», τονίζει.

Η φετινή σεζόν τη βρίσκει να συνεχίζει τη θεατρική της διαδρομή μέσα από την επιτυχημένη κωμωδία «Μπαμπάδες με ρούμι», ενώ παράλληλα έχει θέσει και προσωπικούς στόχους που δεν σχετίζονται αποκλειστικά με την εργασία της.

Θέλει να μάθει μια ξένη γλώσσα, να επιστρέψει με μεγαλύτερη συνέπεια στον διαλογισμό, να διατηρήσει τη σωστή διατροφή και την άσκηση, αλλά και να συνεχίσει τον χορό. Κυρίως, όμως, προσπαθεί να περιορίσει τις αρνητικές σκέψεις και τα σενάρια που μπορεί να δημιουργεί το μυαλό, ιδιαίτερα τις ώρες της νύχτας.

Σημαντικό κεφάλαιο στη σκέψη της αποτελούν και οι γυναικείοι χαρακτήρες που παρουσιάζονται στο θέατρο και την τηλεόραση. Η ηθοποιός θεωρεί πως οι γυναίκες δεν θα πρέπει να περιορίζονται σε ρόλους που αναπαράγουν γνώριμα κοινωνικά στερεότυπα.

Μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να έχει τη δική της ανεξάρτητη ζωή, να εργάζεται, να ερωτεύεται, να επιλέγει τη μοναχικότητα ή να δημιουργεί σχέσεις χωρίς αυτές να καθορίζονται αποκλειστικά από τον γάμο και την οικογένεια. Η ίδια έχει ακολουθήσει μια διαφορετική προσωπική πορεία και θέλει να βλέπει περισσότερες τέτοιες ιστορίες να αποκτούν χώρο στη μυθοπλασία.

Για την Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η Τέχνη δεν αποτελεί απλώς ένα επάγγελμα. Είναι ένας τρόπος να κατανοούμε καλύτερα τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω μας. Μέσα από το θέατρο, τη λογοτεχνία και γενικότερα την καλλιτεχνική δημιουργία, ο θεατής μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με διαφορετικές πραγματικότητες, να καλλιεργήσει την ενσυναίσθησή του και να δει ζητήματα όπως ο ρατσισμός, ο φασισμός, η καταπίεση και οι κοινωνικές ανισότητες μέσα από μια διαφορετική οπτική.

Η ίδια, μάλιστα, έχει έρθει σε επαφή και με παιδιά με αναπηρίες, εμπειρία που της έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει ανθρώπους που συχνά αντιμετωπίζονται από την κοινωνία μέσα από τα στερεότυπα της αδυναμίας. Αν δεν είχε επιλέξει την υποκριτική, θα μπορούσε να είχε στραφεί σε έναν ανθρωπιστικό χώρο.

Στην προσωπική της ζωή, ο έρωτας εξακολουθεί να έχει τη δική του θέση, χωρίς όμως να αποτελεί πλέον αυτοσκοπό. Η ηθοποιός έχει ζήσει δυνατά συναισθήματα και έχει ερωτευτεί αρκετές φορές, όμως σήμερα προτιμά να βρίσκεται σε μια καλή σχέση με τον εαυτό της και τους ανθρώπους που αγαπά, παρά να διατηρεί έναν δεσμό απλώς και μόνο για να μην είναι μόνη.

Δεν αποκλείει, ωστόσο, το ενδεχόμενο μιας νέας σχέσης και εξακολουθεί να πιστεύει σε έναν όμορφο και ώριμο έρωτα.

Ανατρέχοντας στην καλλιτεχνική της διαδρομή, θυμάται με ιδιαίτερη χαρά τη θεατρική παράσταση «Μάνα, θα πάω στο Χόλιγουντ», μια δουλειά στην οποία συνυπήρχαν η υποκριτική, η μουσική και ο χορός και η οποία της χάρισε μοναδικές στιγμές πάνω στη σκηνή.

«Ήταν µια ευτυχής συγκυρία όλων των θεµάτων, µε τον Θανάση Αλευρά, τον συµπαίκτη µου και αγαπηµένο µου φίλο, µε τον Αντώνη Κρόµπα, τον Τζερόµ Καλούτα και την Ελένη Ροδά. Ήταν ένα καθηµερινό γλέντι, γιατί συνδυάζαµε καλό θέατρο, µουσική, χορό – εγώ χόρευα και έκανα και pole dance», θυμάται.

Από τις τηλεοπτικές δουλειές που έχουν μείνει πιο έντονα στη μνήμη της ξεχωρίζει και η «Εθνική Ελλάδος». Ο συγκεκριμένος ρόλος της έδωσε τη δυνατότητα να προσεγγίσει μια γυναίκα που βρισκόταν δίπλα σε έναν φασίστα σύζυγο και έβλεπε το παιδί της να ακολουθεί την ίδια ιδεολογία.

Η συγκεκριμένη ιστορία την έφερε αντιμέτωπη με φόβους και σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ενώ ταυτόχρονα ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη δύναμη που μπορεί να έχει η μυθοπλασία όταν καταπιάνεται με δύσκολα κοινωνικά ζητήματα.