Την δική του εικόνα για την επιστράτευση και συνολικά για τη σχέση των Ενόπλων Δυνάμεων με την κοινωνία παρουσίασε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης στην Πράγα την Πέμπτη (17.09.2026). Μεταξύ των σημείων της παρέμβασής του ήταν η φιλοσοφία του «Οπλίτη-Πολίτη», προκειμένου οι στρατεύσιμοι να υπερασπίζονται τον τόπο τους, μιας – και όπως είπε – ο επαγγελματικός στρατός δεν μπορεί να δημιουργήσει το μέγεθος της στρατιωτικής ισχύος που είναι απαραίτητο για μία σύγκρουση μακράς διάρκειας.
Η Ευρώπη πρέπει να επανεξετάσει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τη στρατιωτική κινητοποίηση και την επιστράτευση, δήλωσε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης στην τσεχική πρωτεύουσα την Πέμπτη.
Ο στρατηγός Χούπης συμμετείχε ως ομιλητής στην 3η Σύνοδο Άμυνας της Πράγας (IISS Prague Defence Summit), η οποία διοργανώνεται από το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (International Institute for Strategic Studies – IISS) από την Τετάρτη 16 έως την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026.
Μίλησε για τη στρατιωτική κινητοποίηση και την επιστράτευση υπό το πρίσμα των σύγχρονων απειλών και των τεχνολογικών εξελίξεων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη πιο ευέλικτων και ανθεκτικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και στην υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης που συνδέει την άμυνα με την κοινωνία και τη συνεργασία πολιτικού και στρατιωτικού τομέα.
Στη σύνοδο συμμετείχαν 250 κυβερνητικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι, εκπρόσωποι της αμυντικής βιομηχανίας, αναλυτές και εκπρόσωποι Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από την ευρωατλαντική κοινότητα και πέραν αυτής, με αντικείμενο τις σύγχρονες προκλήσεις και τις προοπτικές ανάπτυξης των ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ τοποθετήθηκε στην τρίτη θεματική ενότητα της Συνόδου με τίτλο «Rethinking Military Mobilisation in Europe».
Η ομιλία του αρχηγού ΓΕΕΘΑ
Στην ομιλία του, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα ασφαλείας, καθώς η επιστροφή του πολέμου υψηλής έντασης και οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις επιβάλλουν την αναθεώρηση των υφιστάμενων μοντέλων στρατιωτικής κινητοποίησης και άμυνας.
Όπως ανέφερε, η κινητοποίηση δεν αποτελεί αποκλειστικά στρατιωτική διαδικασία, αλλά μια ευρύτερη κοινωνική λειτουργία που προϋποθέτει τη συμμετοχή των πολιτών και την κατανόηση της συλλογικής ευθύνης για την εθνική άμυνα. Στο πλαίσιο αυτό, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της στρατιωτικής θητείας και της εφεδρείας, σημειώνοντας ότι όλο και περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη επανεξετάζουν τον ρόλο τους στη διαμόρφωση ισχυρών αμυντικών δυνατοτήτων.
«Σε όλη την Ευρώπη, εννέα κράτη μέλη της ΕΕ διατηρούν τη θητεία, και αυτός ο αριθμός αυξάνεται, σηματοδοτώντας μια αντιστροφή μιας εικοσαετούς τάσης. Αυτό αντικατοπτρίζει μια συλλογική αναγνώριση: οι επαγγελματικές δυνάμεις από μόνες τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν την κλίμακα της αμυντικής ικανότητας που απαιτεί η Ευρώπη ως ήπειρος», είπε ο Στρατηγός Χούπης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ελληνική «Ατζέντα 2030» και στο μοντέλο της «Ενεργής Εφεδρείας», το οποίο, όπως είπε, βασίζεται στις αρχές του «Οπλίτη-Πολίτη», οι οποίες είναι τρεις:
«Πρώτον: η γεωγραφική κατανομή με βάση την καταγωγή και τη μόνιμη κατοικία δημιουργεί βελτιωμένη διατήρηση και ενισχυμένη αμυντική ικανότητα της κοινότητας, δεδομένου ότι οι στρατευμένοι υπερασπίζονται τις γεωγραφικές τους κοινότητες και όχι κάποια αφηρημένη περιοχή.
Δεύτερον: η τεχνολογική ισοτιμία με τις επαγγελματικές δυνάμεις σημαίνει ότι οι στρατευμένοι πρέπει να επιτύχουν ισοδύναμη τεχνολογική επάρκεια μέσω της συνεχούς έκθεσης σε εξελισσόμενα συστήματα. Οι στρατιώτες της ‘Γενιάς Ζ’ είναι επιφυλακτικοί σχετικά με τη στρατιωτική θητεία που δεν συνδέεται με τεχνολογικές εξελίξεις. Πρέπει να ενθαρρυνθούν να βλέπουν τη στρατιωτική θητεία ως βελτίωση των τεχνικών τους δεξιοτήτων και όχι ως διακοπή της επαγγελματικής τους προόδου. Αυτή η πτυχή είναι περισσότερο εικονική και σχετίζεται με την τεχνολογία. Επομένως, ο γενεαλογικός παράγοντας είναι πάντα σχετικός.
Τρίτον: επιτάχυνση της επιχειρησιακής ανάπτυξης, με το 70% να επιτυγχάνει επιχειρησιακή ετοιμότητα εντός 14 εβδομάδων».
Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο της τεχνολογίας, επισημαίνοντας ότι η σύγχρονη κινητοποίηση προϋποθέτει ασφαλείς ψηφιακές υποδομές, δυνατότητες κυβερνοπροστασίας, συστήματα cloud, διαδικτυακή εκπαίδευση και αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα συστήματα, η τεχνητή νοημοσύνη και οι δυνατότητες του κυβερνοχώρου.
Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία της στενότερης συνεργασίας μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών φορέων, στο πλαίσιο της προσέγγισης της «ολικής άμυνας». Όπως εξήγησε, οι σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από πολιτικές υποδομές, δίκτυα μεταφορών, ψηφιακά συστήματα και βιομηχανικές δυνατότητες, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανάπτυξη υποδομών διπλής χρήσης που θα μπορούν να υποστηρίζουν τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές ανάγκες σε περίοδο κρίσης.
Αναφερόμενος στις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου επιχειρήσεων, τόνισε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται ολοένα και περισσότερο εξειδικευμένο προσωπικό, όπως ειδικούς κυβερνοασφάλειας, αναλυτές δεδομένων, μηχανικούς επικοινωνιών και στελέχη logistics. «Η Ελλάδα κινείται φιλόδοξα προς ένα πιο συστηματικό μοντέλο κινητοποίησης που ενσωματώνει την εξειδικευμένη εθνική εμπειρογνωμοσύνη των πρώην νεοσύλλεκτων για να γίνουν επαγγελματίες και ένα πιλοτικό πρόγραμμα για την στρατολόγηση γυναικών προκειμένου να γίνουν επαγγελματίες σε συγκεκριμένους τομείς δεξιοτήτων».
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι η στρατιωτική κινητοποίηση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια συνολική εθνική στρατηγική που συνδυάζει θεσμικές μεταρρυθμίσεις, τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, εκπαίδευση και κοινωνική συμμετοχή, προκειμένου τα ευρωπαϊκά κράτη να διατηρήσουν αξιόπιστες δυνατότητες αποτροπής και άμυνας τα επόμενα χρόνια.
«Το γεωπολιτικό παράθυρο για αυτόν τον μετασχηματισμό είναι ανοιχτό αλλά στενεύει. Τα έθνη που θα θεσμοθετήσουν αυτές τις μεταρρυθμίσεις τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια θα προετοιμαστούν για αξιόπιστη ολιστική αποτροπή έως το 2035. […] Οι πόροι υπάρχουν, όπως και τα τεχνικά πλαίσια. Η στρατηγική και πολιτική αναγκαιότητα καθίσταται αναμφισβήτητη. Αυτό που απομένει είναι η διαρκής βούληση για μετασχηματισμό των εκπαιδευτικών συστημάτων, των τεχνολογικών υποδομών, των στρατιωτικών δομών και της νοοτροπίας των πολιτών με συνοχή και πειθαρχία», τόνισε.
«Η ιστορία μας έχει διδάξει ένα απλό, αλλά διαχρονικό μάθημα: οι νικητές, που τελικά επικρατούν, ήταν πάντα εκείνοι που είχαν την προνοητικότητα να προβλέπουν τις εξελίξεις, την ετοιμότητα να δράσουν και την απόλυτη αποφασιστικότητα να διαμορφώνουν τα γεγονότα αντί να διαμορφώνονται από αυτά», κατέληξε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.
Πηγή: www.newsit.gr
