Με κοινωνικές δεσμεύσεις, καθαρή στόχευση προς τη Νέα Δημοκρατία και υψηλούς τόνους για τη λειτουργία των θεσμών, ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε από τη Θεσσαλία την πολιτική γραμμή της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Η συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό TRT έφερε στο προσκήνιο τρία αλληλένδετα ζητήματα, την ενίσχυση των συνταξιούχων, τη διεκδίκηση του ρόλου του βασικού αντιπάλου της κυβέρνησης και τη λογοδοσία για υποθέσεις που, όπως υποστηρίζει, έπληξαν το κράτος δικαίου.
Η πιο συγκεκριμένη κοινωνική εξαγγελία αφορούσε την 13η σύνταξη. Ο Αλέξης Τσίπρας την παρουσίασε ως στόχο που προϋποθέτει την εξασφάλιση νέων πόρων και όχι ως παροχή ανεξάρτητη από τις δημοσιονομικές δυνατότητες. Έτσι επιχείρησε να συνδέσει την κοινωνική πολιτική με τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και να δώσει στην εξαγγελία οικονομικό υπόβαθρο.
Η υπόσχεση και ο δημοσιονομικός λογαριασμός
Ο πρώην πρωθυπουργός υπολόγισε σε 2,5 δισ. ευρώ το σημερινό κόστος της πλήρους 13ης σύνταξης. Θύμισε ότι η δική του κυβέρνηση είχε επαναφέρει μέρος της, διαθέτοντας περίπου 1 δισ. ευρώ, και υποστήριξε ότι η κατάργησή της έχει αφήσει τους συνταξιούχους με απώλειες 7 δισ. ευρώ σε βάθος επταετίας.
Για την πλήρη επαναφορά της, έθεσε ως προϋπόθεση να αποδώσει το σχέδιο φορολόγησης του μεγάλου πλούτου και να εξασφαλιστούν δύο δισ. ευρώ επιπλέον. Περιέγραψε τη σχετική πρόταση ως «πατριωτική εισφορά» και υποστήριξε ότι η ενίσχυση των ασθενέστερων μπορεί να χρηματοδοτηθεί από όσους διαθέτουν μεγαλύτερο πλούτο.
Παράλληλα, επιχείρησε να απομακρύνει την εξαγγελία από τη λογική των γενικών υποσχέσεων. Είπε ότι δεν θα επικαλεστεί απλώς πως «λεφτά υπάρχουν», αλλά θα περιγράψει τις πραγματικές δυνατότητες του προϋπολογισμού. Το βάρος πλέον πέφτει στην αναλυτική κοστολόγηση της πρότασης και στην εξήγηση του τρόπου με τον οποίο η «πατριωτική εισφορά» θα μετατραπεί σε σταθερό έσοδο.
Μητσοτάκης ο αντίπαλος, μήνυμα προς την αντιπολίτευση
Στο πολιτικό σκέλος, ο Τσίπρας απευθύνθηκε ταυτόχρονα στην κυβέρνηση και στις υπόλοιπες δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Δήλωσε ότι τις σέβεται, αναγνωρίζοντας τις πολιτικές και προγραμματικές διαφορές τους, καθώς και τις διαφωνίες που συνδέονται με το πρόσφατο παρελθόν. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι δεν τις θεωρεί πολιτικούς αντιπάλους του ίδιου ή της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Ως βασικό αντίπαλο όρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Με αυτόν τον τρόπο διεκδίκησε για την ΕΛ.Α.Σ. τον ρόλο του εναλλακτικού πόλου απέναντι στη Δεξιά και επιχείρησε να στρέψει την πολιτική συζήτηση στον ανταγωνισμό για την κυβέρνηση, αντί στην αντιπαράθεση μεταξύ των προοδευτικών κομμάτων.
Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσεται η αναφορά του στο πολιτικό κενό που, κατά την εκτίμησή του, δημιουργήθηκε από τον κατακερματισμό και την απώλεια δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας υποστήριξε ότι, κατά τα τρία χρόνια που ο ίδιος έμεινε εκτός ενεργού πολιτικής, καμία άλλη δύναμη δεν κατάφερε να καλύψει αυτό το κενό και ότι η στασιμότητα της αντιπολίτευσης συνέβαλε στην εικόνα ενός ακλόνητου Μητσοτάκη.
Απέρριψε επίσης την ερμηνεία ότι επέστρεψε στην ενεργό δράση από προσωπικό απωθημένο. Θύμισε ότι έγινε πρωθυπουργός στα 40 του και ότι θα μπορούσε να παραμείνει εκτός πολιτικής, να γράφει και να παρεμβαίνει περιστασιακά. Ως λόγους της επιστροφής του επικαλέστηκε τη θεσμική και οικονομική κατάσταση της χώρας, τις ανισότητες, τη διαφθορά και την αδυναμία της προοδευτικής αντιπολίτευσης να προβάλει ισχυρό αντίλογο.
Η στρατηγική του έχει πλέον σαφή κατεύθυνση. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να συγκροτηθεί ως κεντρική δύναμη απέναντι στη ΝΔ, ενώ ο ίδιος αφήνει ανοιχτό το πεδίο για σχέσεις με τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα, χωρίς να αποκρύπτει τις διαφορές.
Η λογοδοσία συνδέεται με την πολιτική αλλαγή
Υψηλότερους τόνους κράτησε ο Τσίπρας για το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη. Αναφέρθηκε στις υποκλοπές και σε άλλες υποθέσεις, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει παρέμβει στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Υποστήριξε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και όσοι, κατά την άποψή του, συνέπραξαν σε αυτές τις υποθέσεις θα λογοδοτήσουν αν υπάρξει πολιτική αλλαγή.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν πολιτικές καταγγελίες και δεσμεύσεις του ίδιου. Η βαρύτητά τους βρίσκεται και στο ότι συνδέουν ρητά την εκλογική έκβαση με την εξέλιξη υποθέσεων που, όπως λέει, δεν έχουν κλείσει. Ο Τσίπρας υποστήριξε ότι, αν η Νέα Δημοκρατία εξασφαλίσει νέα τετραετία, δεν θα υπάρξει λογοδοσία, ενώ σε περίπτωση αλλαγής κυβέρνησης δεσμεύτηκε ότι θα κινηθούν οι απαιτούμενες διαδικασίες.
Έτσι, η πολιτική αντιπαράθεση που περιέγραψε δεν περιορίζεται στην οικονομία και στις κοινωνικές παροχές. Επεκτείνεται στη λειτουργία των θεσμών και στο τι θα πράξει μια επόμενη κυβέρνηση για τις υποθέσεις που βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Το στοίχημα της επόμενης ημέρας
Οι δηλώσεις από τη Θεσσαλία επιχειρούν να συνδέσουν την πολιτική επιστροφή του Τσίπρα με ένα συνεκτικό σχέδιο. Η 13η σύνταξη δίνει κοινωνικό περιεχόμενο στην πρόταση, η φορολόγηση του μεγάλου πλούτου ορίζει την προτεινόμενη πηγή χρηματοδότησης, ενώ η αναφορά στη λογοδοσία προσθέτει θεσμική διάσταση στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.
Το επόμενο βήμα είναι η εξειδίκευση. Για να αποκτήσει η εξαγγελία για την 13η σύνταξη μεγαλύτερη αξιοπιστία, χρειάζεται αναλυτική παρουσίαση των εσόδων, του τρόπου επιβολής της εισφοράς και της κάλυψης της διαφοράς με το συνολικό κόστος.
Πηγή: www.newsit.gr
